Пронајдени досега најстари остатоци од Денисовец

Интересно е што фосилите се извадени од длабок слој стар 200.000 години.

Истражувачите од Здружението Макс Планк и од универзитетите во Виена и Тибинген пронајдоа нови фосилизирани остатоци слични на човечките. Коските се додадени во збирката фосили на Денисовци – најинтригантните од сите изумрени човечки видови, кои живееле на Земјата во исто време со неандерталците и раните современи луѓе.

Интересно е што овие фосили на Денисовци се извадени од длабок слој стар 200.000 години, пренесува National Geographic.

Ова се најраните остатоци од Денисовци некогаш пронајдени и докажуваат дека пештерата била населена од антички луѓе повеќе од 150.000 години, пред современите луѓе да пристигнат во Сибир и околината. Резултатите од анализата на новооткриените фосили се објавени во студија во списанието Nature Ecology & Evolution.

Игла во стог сено

Науката првпат дозна за постоењето на Денисовци во 2008 година. Но, за жал, во пештерата имаше малку фрагменти од фосили. Тие открија неколку детали за овој одамна изгубен братучед на хомо сапиенс, за кој се верува дека исчезнал пред околу 50.000 години. Во годините што поминаа оттогаш, археолозите и антрополозите трескавично трагаа по уште остатоци оставени од овој вид. Тие пребаруваа првенствено во Северна, Централна и Источна Азија, каде трагите од нивната ДНК беа пронајдени кај домородните народи.

Сепак, многу научници продолжија да ја фокусираат својата потрага во пештерата во Сибир, каде најцврсто е утврдено античкото присуство на Денисовец.

Во оваа мошне успешна нова студија, научниците предводени од Кетрин Дјук, доцент на Катедрата за еволутивна антропологија на Универзитетот во Виена, поминаа неколку години анализирајќи примероци од античка ДНК и различни протеини извлечени од приближно 3.800 коскени фрагменти земени од пештерата. Како што е објаснето во новата статија во списанието Nature Ecology & Evolution, овие коски вклучувале разновидна мешавина од животински и човечки фосили и било невозможно визуелно да се идентификува нешто.

За позитивно да ги идентификуваат, истражувачите користеле технологија позната како Зооархеологија со масовна спектроскопија или ZooMS. Оваа високотехнолошка алатка може да идентификува пептиди (секвенци на амино киселини) кои се наоѓаат во човечкото тело, како и во телото на човечките предци.

Со оваа сигурна технологија на располагање, научниците се концентрирале на фосилите ископани од најстариот слој на пештерата, стар околу 200.000 години.

Членот на тимот, Саманта Браун, докторант на Универзитетот во Тибинген, имаше задача да анализира приближно 3.800 претходно неидентификувани фрагменти од коски. Повеќето од овие фосилизирани коски припаѓале на животни, па потрагата по човечки останки била еднаква на барање игла во стог сено.

Истражувањето на Браун на крајот било успешно. Користејќи прецизна технологија ZooMS, таа пронашла пет коски кои одговараат на човечките.

Но, на какви луѓе? Секако не за современите луѓе (Хомо сапиенс), кои ќе пристигнат во Сибир многу подоцна. Неандерталците и Денисовците останале како двајца можни кандидати.

За да ја решат оваа мистерија, научниците прстапиле кон уште една високотехнолошка иновација која ја револуционизираше археолошката и антрополошката практика: ДНК анализата. Од петте човечки коски идентификувани од Браун, четири содржеле доволно значајни траги од генетски материјал за да се овозможи реконструкција на митохондријалната ДНК. Овие тестови покажаа дека еден од коскените фрагменти му припаѓа на неандерталец, додека другите три се Денисовци.

Со оглед на тоа дека овие коски се извадени од слој стар 200.000 години, оваа типизација на ДНК официјално потврди дека овие три примероци од коски се најстарите остатоци од Денисовци некогаш откриени.

„Пештерата Денис е неверојатно место за зачувување на ДНК и сега имаме реконструирано геном од некои од најстарите и најдобро сочуваните човечки фосили“, објасни д-р Диендо Масилани, генетичар од Институтот Макс Планк во Одделот за еволутивна антропологија во Лајпциг.

„Бевме исклучително возбудени што идентификувавме три нови Денисовски коски во најстарите слоеви на пештерата“, изјавила Катерина Дука за Live Science.

„Ние конкретно ги таргетиравме овие слоеви каде што претходно не беа пронајдени други човечки фосили и нашата стратегија покажа резултати“, додала таа.

Откривањето на коски стари 200.000 години кои им припаѓале на Денисовците било возбудливо. Но, постои уште еден дел од приказната што е можеби уште позначаен.

Во длабокиот слој на пештерата каде што се пронајдени фосили, археолозите ископале и голем број литвански камени артефакти кои датираат од истиот временски период. Меѓу пронајдените алатки имало и алатка која најверојатно се користела за обработка на животинска кожа.

Значајно е тоа што ниту една од овие алатки не била слична на ништо претходно пронајдено во Централна или Северна Азија.

„Ова е првпат да бидеме сигурни дека Денисовците биле креаторите на археолошките остатоци [камени алатки] што ги најдовме“, потврди Дука.

Покрај хуманиодните, во најстариот слој на пештерата на Денис се пронајдени и илјадници парчиња животински коски. Сега е идентификувано дека припаѓаат на видови како што се елени, диви коњи, бизони, газели и волнени носорози, а сите тие веројатно биле ловени од Денисовците пред 200.000 години. Многу коски содржеле траги кои биле во склад со колењето, додека други биле оштетени од оган (што значи дека месото на животните било преработено).

„Локацијата на пештерата пред изворот на вода и влезот во долината било  одлично место за лов“, забележува Дука.

Поддржете ја нашата работа: