Распространетоста на насилството се поврзува со неговата циклична природа – односно тенденцијата злоупотребените деца да станат родители кои потоа ги злоупотребуваат своите деца. Меѓутоа, едно неодамнешно истражување, објавено во „Science“, открива дека овој циклус можеби и не е толку фиксен и непроменлив како што се сметаше.
При истражувањето, научниците интервјирале стотици жртви на насилство, почнувајќи од 1989 година и следејќи ги периодично се додека повеќето од нив не станале родители. Тие откриле дека жртвите на насилство во детството, не ги злоупотребувале физички своите деца, што всушност претставува изненадување спротивно на многу претходни истражувања. Меѓутоа, имало поголема веројатност за нивно занемарување или сексуално злоупотребување.
Негативните последици од злоупотребата на децата се многу поголеми од самиот круг на насилство. Жртвите имаат поголема веројатност за злоупотреба на одредени супстанци, како и ментални здравствени проблеми (на пример пострауматски синдром). Во некои случаи, емоционалната злоупотреба може да биде подеднакво штетна како и физичката.
