Кога ќе ја затресат својата опашка, пауните произведуваат звуци, меѓутоа со многу ниска фреквенција што не можеме да ги слушнеме. Така всушност комуницираат, што значи дека можат да ги осетат овие инфразвуци и да одговорат со нови, велат истражувачите Ангела Фриман и Џејмс Хер од Универзитетот во Манитоба во Винипег, Канада.
Идејата за ова истражување ја добиле во локалната зоолошка кога забележале паун кој си ја тресел опашката од бетонски ѕид и сето тоа им заличело на сателитска антена, па се запрашале дали паунот може да се слушне себе си. Така Фриман и Хер ги снимале звуците на 46 пауни. За човекот тоа звучи како трева што шушка на ветер, а всушност се работи за гласен инфразвук помеѓу 80 и 108 децибели.
Не е јасно како пауните ги детектираат инфразвуците. Некои птици ги чувствуваат вибрациите преку нозете, а пауните можеби го прават тоа преку ушите, кои се чини дека се прилагодени за да можат да го слушнат инфразвукот.
За мажјаците можеби инфразвуците имаат двојна намена. Мажјакот од една територија може да ги слушне звуците на другиот мажјак кој се приближува, па на истиот начин да го предупреди дека територијата е веќе зафатена. Или пак, може да претставува начин за да привлечат женки бидејќи опашката на паунот е сигнал за сила и добри гени, сметаат истражувачите.
Прозиведувањето на звуци со ниска фреквенција можеби изгледа бесмислено, но во природните живеалишта на пауните има смисла. Резултатите се објавени во „Animal Behaviour“.
