Пустината Атакама во северниот дел на Чиле е позната како најсувото место на светот. Во некои делови не заврнало дожд повеќе од 400 години. Еден дел од пустината наречен „Јужна Марија Елена“ е толку многу сув што научниците сметале дека никаква форма на живот не би можела да преживее таму.
Но, неодамна, тим на научници откри неколку бактериски видови во почвата на Јужна Марија Елена и други региони во пустината кои порано се сметале за „сувата граница“ на животот.
„Навистина сме изненадени од пронаоѓањето на микробен живот на ова место. По овие наоди, не сме ни сигурни дали навистина постои сува граница за животот на Земјата“, изјави д-р Армандо Азуа-Бустос за „Huffington Post“.
За да ја утврдат микробната содржина на екстремно сувите региони од пустината, истражувачите анализирале ДНК од примероците на почва. Тие користеле форма на електрофореза што всушност претставува честа техника која се користи за да се испита составот на микробите. Откриле изненадувачка разновидност на бактерии, главно од групите „Actinobacteria“, „Proteobacteria“, „Firmicutes“ и „Acidobacteria“.
Истражувачите исто така користеле и микро сензори за да ја измерат температурата и влажноста на почвата и потврдиле дека пустината е навистина најсувото место на светот. Релативната влажност на почвата на длабочина од еден метар е околу 14%, што се совпаѓа со влажноста на почвата кај кратерот Гејл на Марс.
„Бидејќи најдовме неколку видови на микробен живот на место кое е суво исто како и Марс, не би требало да има ограничувања за да најдеме слична форма на живот во почвата на Марс“, вели д-р Армандо.
Истражувањето е објавено онлајн во „Environmental Microbiology Reports “.
