Скенирањата на мозокот на ученици од спротивен социо-економски статус ги покажаа „лузните“ од тешкото детство. Важни мозочни региони се поразвиени кај децата кои растеле во удобна средина.
Истражувачите од МИТ со помош на магнетна резонанца го проучувале мозокот на 23 ученици од семејства со пониски приходи и 35 ученици израснати со богатство. Сите биле на возраст од 12 или 13 години. Покрај тоа, децата биле тестирани со програмата, односно системот „MCAS“ при што посиромашните деца просечно покажале полоши резултати.
Џон Габриели, професор на МИТ кој го предводел истражувањето, забележал разлики во мозокот кај децата, односно побогатите деца имале подебел темпорален и окципитален (тилен) лобус, кој покрај другите работи е одговорен и за видот и меморирањето на знаењето. Овие вештини се особено нагласени кај стандардните тестови. Разликите во кортикалната дебелина може да се одговорни за речиси половина од разликите во постигнатите резултати на тестот, објаснуваат истражувачите.
„Како и што очекувавме, постои реална цена за живеењето во лоша средина. Тоа може да го забележиме во резултатите на тестовите, нивото на образование, но и во мозокот на овие деца“.
И претходни истражувања ги поврзувале условите во средината со промени во мозокот, или пак со пониски академски резултати, но ова е прво истражување кое ги поврзува сите три.
Приходите секако дека не се единственото важно влијание од средината врз академските достигнувања. Сиромашно семејство исполнето со љубов и поддршка е подобро од богато и насилно. Но, како и да е, разликата во резултатите на тестовите кај сиромашните и богатите деца е сеприсутна и долготрајна појава во образованието ширум светот. Овие наоди не значат дека тоа не може да се промени со понатамошна поддршка од семејството, училиштето и сл.
