Депозитите се состојат од испакнатини, рамни депозити и нерамномерни полиња од дини. Научниците испакнатините ги толкуваат како мали извори на вода, рамните депозити како басени каде што се собирала вода, а дините како еолски процеси.
Тие сметаат дека флуктуациите на подземните води се главниот фактор кој ги контролира овие депозити.
Научниците исто така нагласуваат дека депозитите во кратерите најверојатно поттекнуваат од процесот на поткревање на водата, односно нејзино излегување на површината што предизвикало испарување и врнежи. Тоа значи дека присуството на депозити покажува можно присуство на хидролошки циклус. Таквите услови во средина слична на Земјата, би биле погодни за колонизација на микроби.
Како основа за своето истражување, Пондрели и колегите направиле детална геолошка мапа на областа на кратерот. Истражувањето е објавено во “Geological Society of America Bulletin“.
