Арктичките циклони можат да предизвикаат значително поголемо губење на морскиот мраз кога пристигнуваат еден по друг. Ново истражување покажува дека ваквите групи бури го намалуваат ледениот покривач приближно двојно повеќе од изолираните циклони, а нивното влијание трае околу два и пол пати подолго.
Меѓународен тим предводен од Институтот „Алфред Вегенер“ анализирал сателитски снимки и метеоролошки податоци од периодот 1979–2024 година. Истражувачите користеле приспособен алгоритам за откривање брзо последователни циклони во Арктикот и ја споредиле состојбата на мразот пред и по нивното минување.
Силните ветрови ги кршат ледените плочи, ги придвижуваат и предизвикуваат нивни судири. Во зима, отворените водени површини обично повторно замрзнуваат за неколку дена, но серијата бури го одложува тој процес. Во потоплите месеци, ветровите можат да го туркаат мразот кон север и да го набиваат, додека потоплиот воздух и морската вода дополнително го поттикнуваат топењето.
Еден настан со група циклони во просек вклучува околу 2,5 бури, но последиците значително се разликуваат во различни делови од Арктикот. Во некои региони влијанието врз мразот е околу 1,5 пати поголемо, а во други може да биде и до седум пати посилно од вообичаеното.
Научниците забележале и дека губењето мраз поврзано со ваквите серии бури се зголемило во последните децении. Една од можните причини е тоа што арктичкиот мраз станува потенок и подвижен поради затоплувањето, па полесно се распаѓа под дејство на циклоните.
Овој процес може да создаде повратна спрега: ослабениот мраз станува почувствителен на последователни бури, а нивното дејство дополнително ја намалува неговата површина. Последиците не се ограничени само на ледениот покривач, бидејќи морскиот мраз ги штити арктичките брегови од силни бранови. Со неговото повлекување, крајбрежните заедници стануваат поизложени на ерозија и штети од невремиња.
