Вселенското летало Solar Orbiter го следеше потеклото на необичните структури во магнетното поле на сончевиот ветер, познати како „магнетни свртувања“ или switchbacks. Анализата покажа дека тие започнуваат во жешки, затворени магнетни јамки на површината на Сонцето.
Сончевиот ветер е постојан прилив на наелектризирани честички што се шири низ Сончевиот Систем. Неговото магнетно поле може да се извитка, преклопи или повторно да се поврзе, создавајќи структури во форма на буквата S.
Во 2022 година Solar Orbiter директно забележа една таква S-образна структура. Сега, со инструментот Solar Wind Analyser, леталото ги анализирало честичките во неа додека се наоѓало приближно на половина пат меѓу Земјата и Сонцето.
Истражувачите откриле специфична мешавина од наелектризирани јони на кислород и јаглерод. Нивниот состав покажал дека честичките потекнуваат од жешки затворени магнетни јамки на Сонцето, каде што претходно биле заробени.
Наодот ја поддржува теоријата за таканаречено разменско повторно поврзување. При овој процес, отворени магнетни области, чии линии се протегаат во вселената, стапуваат во интеракција со затворени области. Магнетните линии се прекинуваат и повторно се поврзуваат, овозможувајќи плазмата да излезе од јамките и да се придружи на сончевиот ветер.
Сепак, резултатите покажуваат дека во формирањето и развојот на свртувањата учествуваат и брановите и турбуленцијата. Повторното поврзување најверојатно го создава свртувањето во близина на Сонцето, додека брановите и турбуленцијата влијаат врз неговото движење низ вселената.
Научниците ги поврзале мерењата од Solar Orbiter со снимки од Сонцето и модели на магнетното поле, вклучително и податоци од опсерваторијата Solar Dynamics Observatory на НАСА. Ова им овозможило со голема прецизност да ја идентификуваат сончевата област од која потекнува плазмата.
Откритието помага подобро да се разбере како Сонцето ја загрева својата атмосфера и ги забрзува честичките во сончевиот ветер. Тоа е важно и за предвидувањето на вселенското време, бидејќи силните сончеви бури можат да влијаат врз сателитите, комуникациите и електроенергетските мрежи на Земјата.
