Нова студија открива дека разликите во сериозноста на болеста на буковите листови кај американската бука можеби се поврзани со генетиката. Ова отвора можност за создавање буки отпорни на болеста, која веќе уништила речиси една третина од дрвјата во делови од североисточен Охајо.
Истражувачите од Holden Arboretum и Американската шумарска служба ги проучувале дрвјата Fagus grandifolia што растеле во исти услови, но покажувале различно ниво на оштетување. Некои останале речиси здрави иако биле опкружени со силно заболени дрвја.
За да проверат дали причината е наследна, научниците земале гранки од здрави и заболени дрвја, ги накалемиле на млади подлоги и ги одгледувале во контролирани услови. Потоа во пупките внеле по 100 живи нематоди од видот Litylenchus crenatae, за кој е познато дека ја предизвикува болеста.
По отворањето на листовите во пролетта, тимот ја измерил површината со карактеристични темни линии меѓу лисните жили. Различните генотипови покажале значајно различен степен на симптоми, што е доказ дека генетиката влијае врз текот на болеста.
Експериментот потврдил и дека живите нематоди сами по себе се доволни за појава на симптомите, без неопходно учество на бактерии или други микроорганизми. Европската бука развила симптоми на околу 40 до 50 проценти од листовите, додека јапонската бука, која потекнува од подрачјето каде што нематодата е автохтона, покажала оштетување на само околу 4 проценти од листовната површина.
Следниот чекор е тестирање на повеќе здрави американски буки и нивни потомци. Истражувачите планираат контролирано опрашување за да утврдат дали отпорноста се наследува и дали може да се комбинира со отпорност кон буковата корава болест.
Американската бука е клучен вид во буково-јаворовите шуми, а нејзините плодови се важен извор на храна за бројни животни. Затоа, откривањето и зачувувањето на природно поотпорните дрвја може да биде важно за иднината на овие екосистеми.
