Камерата на обичен iPhone помогна да се реши долгогодишна мистерија во нанохемијата. Истражувачката Ниведита Шјамсундар од Универзитетот Карнеги Мелон разви програма што овозможува следење на создавањето наночестички со лесно достапни камери.
Тимот работел на создавање метални наночестички, но процесот се одвивал премногу брзо за да може целосно да се сними со вообичаената лабораториска опрема. Истражувачите забележале дека растворот ја менува бојата додека се формираат честичките.
Шјамсундар го снимила процесот со својот телефон, а потоа ја анализирала снимката кадар по кадар. Времето на промените во бојата го споредила со податоците од лабораторијата и така добила начин да ги следи фазите на реакцијата.
Анализата покажала дека наночестичките не се создаваат само со постепено додавање на поединечни атоми на металот. Наместо тоа, металните атоми прво формираат мали кластери, кои потоа се спојуваат во поголеми наночестички.
Новата програма може да им помогне на истражувачите да ги проучуваат ваквите процеси без специјализирана и скапа опрема. Резултатите се објавени во научното списание Langmuir, а лабораторијата продолжува да ја користи програмата.
Истражувањето може да има значење и за медицината. Шјамсундар проучува како наночестичките би можеле попрецизно да доставуваат лекови до туморите. Со промена на хемискиот состав на молекулите на нивната површина, лекот би можел да остане заштитен во здравото ткиво, а да се ослободува во покиселата средина околу клетките на ракот.
Нејзината работа опфаќа и липидни наночестички што се користат за доставување вакцини. По дипломирањето, таа планира да продолжи со докторски студии по хемија и со истражувања за примена на наночестичките во терапијата и медицината.
