Езерата се важен, но често недоволно измерен дел од јаглеродниот циклус. Ново истражување објавено во Science Advances покажува дека езерата во Кина годишно испуштаат околу 11,97 тераграми јаглерод во форма на јаглероден диоксид, што е количина доволна да неутрализира приближно 12 проценти од националниот јаглероден понор на мочуриштата.
Тим предводен од Хуанг Џиацонг и Гао Џунфенг од Нанџиншкиот институт за географија и лимнологија при Кинеската академија на науките изработил модел со висока просторна резолуција, потпомогнат од машинско учење и национална база на теренски мерења. Целта била попрецизно да се процени колку CO₂ преминува од езерската вода во атмосферата.
Резултатите покажуваат дека малите езера, со површина под 10 квадратни километри, имаат поголем интензитет на емисии по единица површина. Сепак, најголемиот дел од вкупните емисии доаѓа од големите езера, поголеми од 50 квадратни километри, кои придонесуваат со околу 62 проценти од националниот збир.
Истражувањето ја следи и промената низ времето. Од 2000 до 2021 година, годишните емисии од кинеските езера се зголемиле од 11,25 на 13,94 тераграми јаглерод, односно за 24 проценти. Зголемувањето особено се забрзало по 2010 година и е поврзано со ширење на езерските површини во различни региони.
Климатските екстреми дополнително ја засилуваат оваа динамика. Според студијата, топлотните бранови и обилните врнежи можат нагло да го зголемат испуштањето CO₂ од езерата, во некои области и до 48 проценти. Тоа значи дека со почести и посилни екстремни временски настани, езерските емисии веројатно ќе стануваат се поважен фактор во регионалните климатски пресметки.
Авторите нагласуваат дека долгорочното и детално следење на езерата е неопходно за поточни јаглеродни буџети. Без такви податоци, дел од емисиите од слатководните екосистеми може да остане недоволно застапен во климатските политики.
