Промените во количината на врнежи може да влијаат врз ширењето на Ласа треската, покажува ново истражување предводено од Природонаучниот музеј во Лондон и Универзитетот во Оксфорд.
Научниците развиле модел врз основа на речиси 30 години податоци за глодарот Mastomys natalensis, главниот природен домаќин на вирусот Ласа. Анализата покажала дека повлажните услови можат да ја зголемат достапноста на храна и размножувањето на глодарите, со што се создаваат услови за пораст на бројот на заразени животни.
Кога моделот бил проверен со повеќе од 6.000 потврдени случаи на Ласа треска во Нигерија, тој добро го предвидел сезонскиот период во кој се појавувале епидемиските врвови. Во 83 отсто од споредбите, врвот на бројот на заразени млади глодари и врвот на човечките случаи биле во период од 28 дена.
Истражувањето покажало и дека вирусот може да опстане во популацијата преку пренос од мајката на потомството. Моделот проценил дека ова се случува во речиси 80 отсто од бременостите кај заразените глодари, што му овозможува на вирусот да се одржи и меѓу две сезони на размножување.
Особено јасна била поврзаноста за време на климатскиот настан Ел Нињо во 2015 и 2016 година, кога невообичаено обилните врнежи во Источна Африка биле проследени со очекуван пораст на бројот на млади глодари, а потоа и на заразените животни.
Сепак, моделот можел почесто да го предвиди времето на појава на епидемиските врвови отколку нивната големина. На бројот на човечки случаи влијаат и однесувањето на луѓето, контактот со глодарите и ефикасноста на здравствениот надзор.
Ласа треската се пренесува преку контакт со заразени глодари или со храна и предмети загадени со нивната урина и измет. Авторите сметаат дека ваквиот пристап би можел да се примени и за други зоонозни инфекции, особено затоа што глодарите брзо реагираат на промените во животната средина.
