Лиридскиот метеорски дожд годинава го достигна својот максимум во раните часови на 22 април 2026, кога Земјата помина низ погустиот дел од прашинестиот поток што го оставила кометата C/1861 G1 (Thatcher). Тогаш беа забележани бројни „ѕвезди-паѓачки“ што визуелно изгледаа како да излегуваат од правецот на Вега, најсветлата ѕвезда во соѕвездието Лира.
Фотографи од повеќе локации прикажаа импресивни сцени: над Алберта, Канада, светли Лириди беа снимени заедно со поларна светлина, што создаде редок спој на два небесни феномени во иста ноќ. Дел од кадрите покажуваат зелени и сини завеси од аурора, низ кои метеорите оставаат кратки, светли траги.
Набљудувања пристигнаа и од орбита. Астронаутката Џесика Меир од Меѓународната вселенска станица фотографираше Лирид при минување низ атмосферата, со јасно видлив свод на Земјата и слаб сјај на горните атмосферски слоеви. Овие снимки потврдуваат колку динамичен е влезот на ситни честички во атмосферата, без разлика дали се гледа од тло или од 400 километри височина.
Лиридите се меѓу најстарите документирани метеорски дождови, со записи стари околу 2.700 години. Иако врвната активност е кратка, метеорите остануваат видливи неколку ноќи околу максимумот, но со постепено помал интензитет.
По Лиридите, вниманието на љубителите на небото се насочува кон Ета Акваридите, чиј максимум вообичаено доаѓа на почетокот на мај и може да донесе значително поголем број метеори на час во поволни услови.
