Истражувачи од МИТ, во соработка со EPFL и Универзитетот во Синсинати, претставија нов вид мека магнетно-одзивна хидрогелна структура што може да се обликува во сложени 3Д микроархитектури. Резултатите се објавени на 28 април 2026 година во списанието Matter.
Клучната новина е производствен процес во два чекора по 3Д печатењето. Наместо магнетните честички да се мешаат во смолата пред печатење, тимот прво печати микроструктура од полимерен гел, потоа ја потопува во раствор со железни јони, а потоа во раствор со хидроксидни јони. Така, внатре во гелот се формираат железо-оксидни наночестички со магнетни својства.
Овој пристап го избегнува познатиот проблем кај микропечатењето: металните честички често ја расејуваат светлината на ласерот и ја нарушуваат механичката стабилност. Со новиот метод, научниците добиваат прецизни структури под еден милиметар и истовремено можат локално да ја „програмираат“ магнетноста на поединечни делови.
Во демонстрациите, тимот изработил „лизалка“-структури со топчиња помали од зрно песок. Под микроскоп, при движење на обичен магнет, тие се собираат и однесуваат како минијатурна роботска клешта. Изработен е и бистабилен микро-прекинувач со веслести елементи дебели околу осум микрони, што се префрла меѓу две стабилни положби зависно од насоката на магнетот.
Потенцијалните примени се во биомедицината и микрофлуидиката: насочено земање примероци, локално ослободување лекови и магнетни вентили во минијатурни уреди. Тимот нагласува дека технологијата е рана, но отвора практичен пат кон пофункционални меки микро-роботи со далечинска контрола.
