Истражувачи од Универзитетот Браун и Националниот институт за стандарди и технологија (NIST) развија микрофлуиден „механофенотипски цитометар“ што ја мери големината и еластичноста на поединечни клетки многу побрзо од стандардните пристапи.
Наместо класично механичко „боцкање“ на клетка со атомска силова микроскопија, новиот систем го анализира времето што ѝ е потребно на клетката да помине низ микроканали исполнети со течност. Ова „време на лет“ се комбинира со флуоресцентни сигнали за попрецизна проценка на механичките својства.
Принципот е едноставен: помеките клетки полесно се движат кон центарот на каналот, каде што протокот е најбрз, додека поцврстите остануваат поблиску до ѕидовите, каде што течноста тече побавно. Таа разлика директно се одразува во измереното време на движење.
Според авторите, со новиот метод може да се анализираат околу 60 до 100 клетки во секунда, а во одредени поставки и многу повеќе. За споредба, атомската силова микроскопија обично овозможува мерење на приближно една клетка на секои 30 секунди.
Тимот користел синтетички честички што имитираат клетки за калибрација на уредот по големина и крутост, а повеќекратните мерни региони во цитометарот овозможиле подобра проценка на техничката и биолошката варијабилност. Истражувачите наведуваат дека резултатите биле чисти и репродуцибилни.
Овој пристап е важен затоа што механичките промени на клетките се поврзуваат со болести: туморските клетки често омекнуваат со напредување на болеста, додека кај состојби како српеста анемија и маларија еритроцитите стануваат поцврсти. Следниот чекор е тестирање на човечки крвни и ткивни примероци, со цел методот да помогне во дијагностика и прогноза заедно со постојните клинички техники.
Студијата е објавена во списанието Lab on a Chip (Chickering et al., 2026; DOI: 10.1039/d5lc00930h).
