НАСА направи важен чекор кон побрзи и поефикасни меѓупланетарни патувања, откако во лабораторијата JPL во Калифорнија успешно тестираше прототип на електромагнетен мотор што работи со пареа од литиум. За време на тестирањето, системот достигна моќност до 120 киловати, што е највисоко ниво регистрирано за ваков тип електричен погон во САД.
Станува збор за магнетоплазмодинамички (MPD) мотор, технологија што се истражува со децении, но сè уште не е користена во оперативна вселенска мисија. Наместо класично хемиско согорување, овој погон користи силни електрични струи и магнетно поле за да ја забрза плазмата од литиум и да создаде потисок.
Електричниот погон генерално троши значително помалку гориво од традиционалните ракети, а токму тоа го прави привлечен за долги мисии. Иако моменталниот потисок е понежен од хемиските мотори, тој се применува континуирано и со време овозможува многу високи брзини.
Инженерите во JPL изведоа пет палења на моторот, при што централната волфрамова електрода достигнала температура над 2.800 Целзиусови степени. Тестовите се спроведени во специјализирана вакуумска комора за безбедно испитување на погони со метална пареа, инфраструктура што е клучна за развој на идни системи со многу повисока моќност.
Следната цел на тимот е секој мотор да достигнува меѓу 500 киловати и 1 мегават. За човечка мисија до Марс би биле потребни повеќе вакви мотори со вкупна моќност од неколку мегавати и долготрајна работа во илјадници часови, што отвора сериозни инженерски предизвици поврзани со издржливост и управување со топлина.
Ако технологијата се доразвие и се комбинира со нуклеарен извор на енергија, MPD погоните би можеле да ја намалат вкупната маса за лансирање и да овозможат носење поголем товар. Тоа би било значајно за идните роботски мисии низ Сончевиот Систем, но и за првите човечки патувања кон Црвената Планета.
