Истражувачи од лабораторијата LIMNO при Швајцарскиот федерален институт за технологија во Лозана (EPFL) открија дека хемискиот состав на површината на платината значително влијае врз производството на водород со помош на сончева светлина.
Тимот проучувал органски полупроводнички наночестички, материјали што можат да апсорбираат видлива светлина и да се изработуваат од релативно достапни елементи. Во овие системи се додава мала количина платина како ко-катализатор, но досега не беше доволно јасно како нејзината површина влијае врз реакцијата.
Научниците покажале дека халидот во платинските прекурсори – хлорид, бромид или јодид – ја одредува брзината на таложење на платината и нејзината каталитичка активност. Прекурсорите со хлор оставаат делумно редуцирани соединенија на платина и хлор на површината, со што се блокираат активните места и значително се забавува создавањето водород.
Кај прекурсорите со бромид и јодид, редукцијата се одвива полесно и се избегнува ваквото „труење“ на површината. Со модифицирање на платината со јодидни јони, истражувачите постигнале привиден квантен принос од 17 проценти при бранова должина од 700 нанометри – резултат меѓу највисоките пријавени за овој тип материјали.
Резултатите, објавени во списанието ACS Energy Letters, покажуваат дека површинската хемија на ко-катализаторот е клучен, но често занемарен фактор во развојот на фотокатализатори за чисто производство и складирање енергија.
