Нова студија покажува дека плазмената технологија може да помогне во создавањето поиздржливо пакување од растителни материјали. Истражувачите ги обработиле филмовите од целулозни нанофибрили со заштитни површински слоеви за да ја намалат нивната чувствителност на влага.
Целулозните нанофибрили се добиваат од обновлива биомаса, како дрвна пулпа. Материјалот е биоразградлив и има добри својства за спречување на продорот на кислород и маснотии, но целулозата природно吸бира вода, што досега го ограничуваше нејзиното пошироко користење во амбалажата.
За третманот научниците користеле плазма со диелектрично бариерно празнење, позната како DBD-плазма. Со неа можеле прецизно да ја изменат површината на филмовите без да ги нарушат нивната механичка цврстина и структурниот интегритет.
Еден од испитаните премази ја намалил апсорпцијата на течна вода на помалку од еден процент. Друг премаз, пак, овозможил поголем продор на водена пареа, што покажува дека со изборот на третманот може да се приспособи однесувањето на материјалот кон различни намени.
Подобрата отпорност на влага е важна за производи како чипс, слатки и амбалажа со цеден отвор. Ако влагата навлезе во пакувањето, храната може да ја изгуби свежината и крцкавоста, а кај одредени производи може да се создадат услови за развој на бактерии.
Според истражувачите, DBD-плазмата има потенцијал за индустриска примена бидејќи веќе се користи во пакувачката индустрија и може да се вгради во постојни производни линии. Во споредба со некои конвенционални хемиски премази, процесот може да бара помалку вода и да создава помалку отпад.
Сепак, технологијата сè уште треба да се усоврши. Потребни се дополнителни тестови за намалување на пропустливоста на водена пареа, како и за брзината на нанесување, потрошувачката на енергија, издржливоста при ракување и економската исплатливост. Резултатите укажуваат на перспективен чекор кон биоразградлива амбалажа, но не и на непосредна замена за целата пластична амбалажа.
