Глобалното производство на ориз речиси се удвоило од 1960-тите до 2010-тите, иако климатските промени веќе оставаат мерливи последици врз приносите, покажува ново истражување од Универзитетот на Илиноис во Урбана-Шампејн.
Авторите заклучуваат дека клучна улога во одржувањето на производството имале човечките одлуки во земјоделството: проширување на наводнувањето, повеќе хранливи материи во почвата и примена на практики што им помогнале на земјоделците да одгледуваат повеќе ориз на истата или слична површина.
Студијата, објавена во списанието Scientific Reports, комбинира набљудувања и моделски пресметки за да ги разгледа заедничките ефекти од климатските промени, зголемената концентрација на CO2 и начинот на управување со посевите. Според резултатите, климатските промени сами по себе го намалиле глобалното производство на ориз за околу 7% во периодот 2006-2015, главно поради потопли услови, топлотен стрес и недостиг од вода.
Од друга страна, повисоките концентрации на CO2 делумно го ублажиле ударот, бидејќи ја поттикнале фотосинтезата и ја подобриле ефикасноста на користење на водата. Најголеми климатски загуби се забележани во Индија, потоа во Индонезија и Кина.
Истражувањето испраќа јасна порака: идната безбедност на храната нема да зависи само од времето и климата, туку и од тоа колку брзо земјоделските системи ќе се приспособат. Тимот најавува дека следниот чекор е да се пронајдат патишта што истовремено ќе ги одржат приносите, ќе ја зголемат отпорноста на климатски шокови и ќе ја намалат еколошката цена на производството.
