Катастрофален судир во главниот астероиден појас можеби предизвикал долготраен бран удари врз Земјата, Месечината и Марс пред околу 800 милиони години. Новото истражување го поврзува овој настан со распадот на матичното тело од кое потекнува астероидната група Еулалија.
Според моделите, судирот создал огромно количество фрагменти. Матичното тело се наоѓало во близина на орбиталната резонанца 3:1 со Јупитер, област каде што гравитацијата на најголемата планета во Сончевиот Систем може да ги исфрли астероидите кон патеките на планетите.
Околу половина од фрагментите можеби навлегле во оваа резонанца речиси веднаш, додека дополнителни 25 проценти постепено биле придвижени во следните 100 до 150 милиони години. Малото орбитално поместување, познато како Јарковскиев ефект, настанува поради нерамномерното испуштање топлина од загреаните астероиди.
Месечината е особено важна за реконструкција на овој период бидејќи нема активна тектоника на плочите, течна вода или густа атмосфера што би ги избришале старите кратери. Возраста на некои лунарни кратери и примероци од стакло создадено при удари укажува на зголемена активност токму пред околу 800 милиони години.
Земјата веројатно претрпела многу повеќе удари од Месечината. Истражувачите проценуваат дека на секој голем објект што паднал на Месечината, на Земјата можеби се урнале околу 20 објекти со слична или поголема големина. Сепак, поголемиот дел од доказите исчезнале поради вулканизмот, тектониката, ерозијата и обновувањето на површината.
Времето на предложениот бран удари се совпаѓа со период на заладување и значајни промени во биосферата. Научниците нагласуваат дека тоа не докажува причинско-последична врска, но отвора можност ударите да влијаеле врз климата и условите за живот. На Марс, истите настани можеби предизвикале силни сеизмички потреси и зголемена вулканска активност.
