Археолозите во северозападна Шкотска открија необичен погреб од железното време што отвора нов поглед кон животот и смртта на заедниците од пред околу 2.000 години. Во мал камен могилен насип кај Лох Борели, во Сатерленд, биле погребани возрасна жена и младо момче, а нивните останки покажуваат сложени постсмртни интервенции.
Анализата на коските открила траги што упатуваат на намерно отстранување на мозокот кај жената, како и обликување на долгите коски во зашилени форми. Истражувачите не можат со сигурност да кажат зошто е изведен ваквиот третман, но начинот на кој телото било повторно составено и положено во гробот сугерира дека починатата имала посебен статус или била предмет на посебен ритуален однос.
Наодите не се ограничуваат само на ритуалот. Изотопската анализа покажала дека и двајцата најверојатно пораснале во област околу 80 километри југоисточно од местото на погребот, додека древната ДНК открила генетски врски со луѓе од Оркни и од областа Еплкрос. Дополнително, двете индивидуи биле блиски роднини, најверојатно втори братучеди по мајчина линија.
Ова укажува дека семејните групи во северна Шкотска биле многу подвижни и дека се движеле по крајбрежјето и по Северните Острови. Според истражувачите, таквата мобилност веројатно помогнала во пренесувањето и одржувањето на погребни обичаи, верувања и културни традиции на големи растојанија.
Студијата, објавена во списанието Antiquity, додава уште еден слој на разбирање за железното време во Британија: не само како период на локални заедници, туку и како мрежа од луѓе поврзани со роднинство, морски патишта и заеднички обреди.
