Истражувачи од Универзитетот во Падерборн и Универзитетот во Аризона открија дека исклучителните точки во нелинеарните системи не се појавуваат случајно, туку следат универзална геометриска структура. Резултатите се објавени во списанието Nature Communications.
Исклучителните точки се специфични состојби во нехермитски системи, во кои не се спојуваат само сопствените вредности, туку и соодветните сопствени состојби на системот. Такви појави може да се сретнат во оптика, ласери, квантни системи и поларитонски кондензати, каде што има засилување, загуби или интеракција со околината.
Досега овие точки најчесто се проучуваа во линеарни системи, каде што можат да се опишат како изолирани точки во просторот на параметрите. Во реалните системи, сепак, својствата често зависат од интензитетот на светлината, пополнетоста на состојбите или моменталната состојба на самиот систем.
Новата теоретска анализа покажува дека нелинеарните исклучителни точки имаат карактеристична структура налик на конус и куспида. Според истражувачите, оваа топологија се појавува во различни физички системи, без оглед на нивните микроскопски разлики.
Откритието може да помогне при попрецизно идентификување и разбирање на овие точки, но и при одредување на границите на можното засилување во нелинеарните системи. Тоа е особено важно за развојот на чувствителни сензори и функционални фотонски компоненти.
Исклучителните точки се интересни за сензорската технологија затоа што системите во нивна близина можат силно да реагираат и на мали нарушувања. Универзалниот геометриски опис би можел да послужи како „патоказ“ за дизајнирање постабилни и почувствителни уреди во различни фотонски платформи.
