Нова студија сугерира дека слободноживеечките клетки можеби се појавиле независно двапати — еднаш на линијата што води кон бактериите и еднаш на линијата што води кон археите.
Меѓународен тим предводен од биолози од Универзитетот „Хајнрих Хајне“ во Диселдорф го проучувал потеклото на метаболизмот, односно мрежата од околу 420 реакции со кои клетките ги создаваат аминокиселините, базите на РНК и витамините. Истражувањето ги комбинирало податоците од геноми, структурата на протеините и лабораториски испитувања на хемиски реакции.
Научниците заклучиле дека последниот универзален заеднички предок на сите клетки, познат како LUCA, веројатно користел ензими за само околу половина од овие реакции. Останатите можеле да ги поттикнуваат метали присутни во хидротермалните извори на раната Земја.
Според реконструкцијата, развојот на катализата минувал низ четири фази: реакции поттикнати само од метали, комбинација од метали и ензими кај LUCA, а потоа одделен развој кај предците на бактериите и археите. Во двата правци се појавиле структурно различни ензими што ја извршувале истата основна метаболичка задача.
Ова укажува дека бактериите и археите можеби независно го направиле преминот кон слободен живот, надвор од заштитените услови на хидротермалните извори. Така, генетскиот код можеби има едно заедничко потекло, но слободноживеечките клетки — две одделни почетоци.
Студијата предлага и можно објаснување за енергијата потребна за најраните реакции. Наместо денешната молекула АТП, во хидротермалните извори можеле да учествуваат фосфит и паладиум. Во вода, овие супстанции можат да поттикнат реакции на фосфорилација без современи ензими, што нуди поедноставен модел за почетоците на метаболизмот.
