Кварцниот кристал не е најлесниот материјал за изработка на камени алатки. Тој е тврд, често мал по димензии и има внатрешна кристална структура што го прави непредвидлив при обработка. Сепак, кловиските заедници во Северна Америка понекогаш го користеле токму овој материјал за врвови и други алатки, иако на располагање имале попрактични камења како кремен, обсидијан и риолит.
Нова анализа објавена во списанието Lithic Technology укажува дека изборот на кварцен кристал не мора да се објаснува со подобри технички својства. Истражувачите, предводени од археологот Бригс Бјукенан, споредиле 58 кловиски врвови изработени од кварцен кристал со други познати кловиски алатки. Дел од примероците биле погодни за геометриска морфометриска анализа, а повеќето имале доволно податоци за споредба на размерите.
Резултатите покажале дека кристалните врвови во просек биле нешто помали, но по форма и пропорции биле изненадувачки блиски до врвовите направени од поквалитетни суровини. Тоа значи дека тешкиот материјал не ги спречил кловиските мајстори да изработат функционално споредливи алатки.
Кловиската култура е меѓу најдобро документираните доцноплеистоценски ловечко-собирачки традиции во Северна Америка. Нејзините препознатливи камени врвови обично се поврзуваат со висока вештина и внимателен избор на материјал. Затоа употребата на кварцен кристал е особено интересна: тој бара повеќе контрола при кршење и обликување, а природните извори не се секогаш лесно достапни.
Една можност е дека кристалот бил избран поради цврстина. На Мосовата скала кварцот има вредност околу 7, што е повеќе од обсидијанот, но слично со некои видови кремен. Затоа истражувачите сметаат дека функционалната предност веројатно не е главното објаснување.
Поверојатно е дека кварцниот кристал имал и симболично или ритуално значење. Неговата проѕирност, способноста да создава светкање при удар, реткоста и впечатливата природна форма можеле да му дадат посебен статус. Етнографски и историски примери од различни региони покажуваат дека кварцните кристали често биле сметани за моќни предмети поврзани со лекување, предвидување, заштита или опасност.
Тоа, сепак, не значи дека кловиските кристални врвови биле само ритуални предмети. Во многу традиционални општества не постои строга граница меѓу практичната и симболичната употреба на предметите. Археолошкиот контекст исто така е разновиден: вакви врвови се најдени во складишта, логорски места и области поврзани со добивање суровина.
Заклучокот на студијата е дека квалитетот на суровиот материјал не ја диктирал целосно кловиската технологија. Вештината на изработувачите им дозволувала да ги надминат ограничувањата на материјалот, а изборот на кварцен кристал можеби открива културни вредности што не се гледаат само преку практичноста на алатката.
