Чумата била смртоносна закана за луѓето илјадници години пред средновековните градови и познатите епидемии на Црната смрт. Ново истражување покажува дека болеста предизвикувала смрт во заедници на ловци-собирачи во Сибир пред околу 5.500 години.
Меѓународен тим научници анализирал древна ДНК од човечки останки пронајдени на четири погребни локалитети во областа околу Бајкалското Езеро. Генетскиот материјал од забите открил присуство на Yersinia pestis, бактеријата што ја предизвикува чумата, во 18 од 46 испитани лица – речиси 40 проценти од примероците.
Комбинирајќи ги генетските податоци со археолошки анализи и радиојаглеродно датирање, истражувачите заклучиле дека многу смртни случаи се случиле во краток временски период. Во некои гробови биле погребани браќа и сестри, а во други родители и деца, што укажува на избувнувања што погодиле цели семејства.
Особено голем бил бројот на починати деца и млади тинејџери. Древните соеви на бактеријата, иако сè уште немале целосно развиена способност за ширење преку болви и глодари, можеби биле исклучително опасни.
Една можна причина е генетски фактор поврзан со создавање суперантиген – токсичен фактор што може прекумерно да го активира имунолошкиот систем. Таквата реакција предизвикува силно воспаление и може значително да ја зголеми тежината на инфекцијата.
Наодите ја поддржуваат и претпоставката дека чумата можеби потекнува од Централна или Североисточна Азија. Ловците-собирачи околу Бајкалското Езеро имале контакт со мрмоти, глодари кои и денес можат да ја пренесуваат бактеријата, па дел од древните инфекции можеби започнале со директен пренос од заразени животни на луѓе.
Истражувањето, објавено во списанието Nature, покажува дека чумата можела да предизвика масовни и смртоносни последици и во мали, подвижни заедници – долго пред појавата на градовите и епидемиите пренесувани од болви.
