На прв поглед, Delftia звучи како уште една незабележлива бактерија што живее во почва, вода и влажни средини како кујнски одводи. Но нов преглед на истражувачи од North Carolina State University покажува дека овој микроб би можел да биде корисен „молекуларен работник“ за идни примени во биотехнологијата, медицината и заштитата на животната средина.
Дел од интересот за Delftia доаѓа од нејзината хемиска разноврсност. Различни соеви на оваа бактерија се поврзуваат со разградување на загадувачи, трансформација на тешки метали и создавање соединенија со биолошка активност. Меѓу најпознатите примери се delftibactin, соединение што им помага на одредени соеви да го детоксицираат златото, и harmane, молекула поврзана со намалување на маларија кај комарци.
Истражувачите велат дека Delftia сè уште не е толку широко користена како класичниот лабораториски модел Escherichia coli, но токму тоа ја прави интересна. Нејзината способност да преживува во различни средини и да произведува необични молекули ја става меѓу микробите со најголем потенцијал за нови биотехнолошки решенија.
Еден од авторите на прегледот, Карлос Голер, истакнува дека првите траги за овој организам во нивната работа дошле од анализа на ДНК примероци од одводи на кујнски мијалници. Оттогаш, тимот продолжил да ги собира и споредува наодите за Delftia, со цел да разбере кои својства навистина се повторуваат кај различни соеви и кои би можеле да се искористат практично.
Најважниот заклучок, според авторите, е дека Delftia ветува многу, но многу од нејзините најинтересни ефекти сè уште немаат доволно силна експериментална потврда. Следниот чекор е понасочено истражување: да се идентификуваат гените зад синтезата на соединенијата, да се потврдат биохемиските патишта и да се провери кои особини навистина се пренесуваат меѓу различни соеви. Со други зборови, микробот од мијалникот можеби е далеку покорисен отколку што изгледа на прв поглед.
