На 12 септември 1992 година, астронаутката на НАСА Меј Џемисон влезе во историјата како првата Афроамериканка што отпатувала во вселената. Таа полета со спејс-шатлот „Ендевор“ во рамките на мисијата STS-47.
Џемисон беше специјалистка на мисијата и учествуваше во 44 научни експерименти за САД и Јапонија, изведувани во модулот „Спејслаб“. Таа била и соистражувачка во експеримент за проучување на коскени клетки.
Во орбитата поминала осум дена, односно 190 часа, 30 минути и 23 секунди, пред да се врати на Земјата на 20 септември 1992 година. STS-47 останала нејзина единствена вселенска мисија.
Нејзиниот пат до НАСА бил необичен и разновиден. Џемисон дипломирала хемиско инженерство на Универзитетот „Стенфорд“, каде што студирала и афроамерикански студии, а потоа стекнала и докторска диплома по медицина на Универзитетот „Корнел“. Од 1983 до 1985 година работела како лекарка во Мировниот корпус во Сиера Леоне и Либерија.
Во астронаутскиот корпус на НАСА се приклучила во 1987 година. Како дете, инспирација ѝ била и поручничката Ухура од серијата „Ѕвездени патеки“ — лик што ѝ покажал дека и црните жени можат да имаат место во иднината на вселенските истражувања.
Џемисон ја напуштила НАСА во 1993 година и ја основала консултантската компанија Jemison Group. Истата година се појавила и во епизода од „Ѕвездени патеки: Следната генерација“, со што станала првата астронаутка со камео-улога во серијалот.
Подоцна го предводела проектот „100-годишен вселенски брод“, чија цел е поттикнување технологии и идеи за идно патување до друга ѕвезда. Во 2017 година, нејзиниот лик бил претставен и како минифигура во комплетот „Жени на НАСА“ од LEGO.
Историскиот лет на Меј Џемисон не бил само личен успех, туку и важен чекор кон поразновидна вселенска агенција и поголема застапеност на жените и луѓето од различно етничко потекло во науката.
