Вселенското летало „Џуно“ откри дека Јупитер го забавува и пренасочува сончевиот ветер со многу посложен механизам од Земјата. Научниците детално го проучиле предниот ударен бран — невидливата граница каде што честичките од Сонцето се судираат со магнетното поле на планетата.
Истражувањето, предводено од Универзитетот во Ајова и објавено во списанието Nature Communications, покажува дека Јупитер користи плазмени бранови со повеќе фреквенции, познати како хармоници. Благодарение на нив, поголем дел од енергијата на сончевиот ветер може да се претвори во топлина, а честичките да се забават пред да стигнат до главниот ударен бран.
Научниците забележале и низа помали области, наречени „шоклети“, кои делуваат како дополнителни бариери. Тие постепено го обработуваат сончевиот ветер, додека Земјата главно се потпира на една доминантна ударна граница. Причината е што Јупитер се соочува со посилен и поенергичен сончев ветер, па неговата магнетна одбрана мора да преземе дополнителни чекори.
Податоците биле собрани во декември 2024 година со инструментот Waves на „Џуно“, кој го изградиле физичари од Универзитетот во Ајова. Претходните мисии можеле да го регистрираат присуството на ударниот бран, но не и неговата сложена структура.
Јупитеровата магнетна околина претставува природна лабораторија за проучување на многу посилни ударни бранови во вселената. Новите сознанија би можеле да помогнат во разбирањето на процесите околу остатоците од супернови и други објекти каде што огромни количества енергија се претвораат во топлина и забрзани честички.
