Еден од клучните системи на океански струи што ја регулираат климата на Земјата покажува знаци на слабеење во последните речиси две децении. Ново истражување открива пад на важен дел од Атлантската меридионална превртувачка циркулација (AMOC) низ широка област на Северниот Атлантик.
AMOC пренесува топла вода кон север во близина на површината, а студена и погуста вода се движи кон југ во длабочините. Со оваа размена се распределува огромна количина топлина, што влијае врз температурите, врнежите, бурите и нивото на морето од двете страни на Атлантикот.
Истражувачите од Rosenstiel School при Универзитетот во Мајами ги анализирале долгорочните мерења од четири океанографски системи поставени долж западниот раб на Северниот Атлантик. Мерните инструменти, прицврстени за морското дно, бележеле притисок, температура, густина и движење на водата.
Со анализа на промените во притисокот на дното, научниците го процениле транспортот на длабоките води под 1.000 метри. Сличен тренд на слабеење бил забележан на различни географски широчини, од околу 16,5 до 42,5 степени северно. Според авторите, распространетоста на промената укажува на поширока промена во циркулацијата, а не само на краткотрајна локална варијација.
Доколку трендот продолжи, може да дојде до промени во временските обрасци, распределбата на врнежите, јачината и патеките на бурите, зимските температури и нивото на морето долж атлантските брегови. Последиците не би биле ограничени само на местата каде што се мерат струите, бидејќи AMOC пренесува топлина низ целиот Атлантик.
Научниците нагласуваат дека резултатите не претставуваат доказ за непосреден колапс на системот. Сепак, долгорочните мерења долж западната страна на океанот може да послужат како рано предупредување за пошироки климатски промени. Истражувањето е објавено во списанието Science Advances.
