Магнетното поле можеби имало важна улога во создавањето на Сонцето и планетите, покажува ново истражување на древни зрна од метеорит. Научниците откриле траги од силно магнетно поле што постоело во првите 200.000 години од историјата на Сончевиот Систем.
Истражувачите од МИТ анализирале ситни минерални зрна во метеоритот DOM 08006, пронајден на Антарктикот во 2008 година. Метеоритот содржи калциум-алуминиумски инклузии, познати како CAI, кои се меѓу најстарите зачувани материјали од периодот кога Сончевиот Систем сè уште се формирал.
Според анализата, магнетното поле во раната соларна маглина имало јачина од околу 150 до 600 микротесли. Тоа е приближно три до 12 пати посилно од денешното магнетно поле на Земјата.
Сончевиот Систем започнал како огромен облак од гас и прашина. Под влијание на гравитацијата, облакот се стеснувал и се израмнувал во диск, со младото Сонце во неговиот центар. Новите резултати сугерираат дека во овој процес не делувала само гравитацијата: магнетизмот можел да помогне во насочувањето на материјата кон централната ѕвезда.
Магнетните полиња настануваат кога се движи електрично наелектризирана материја. Во условите на раниот Сончев Систем, плазмата во дискот можела да создаде поле чие влијание се зачувало во минералите додека тие се формирале.
Особено значајно е што DOM 08006 претрпел многу малку промени во текот на милијарди години. Благодарение на тоа, неговите минерали можеле да го зачуваат записот за условите од времето пред целосно да се формира Сонцето. Резултатите, објавени во списанието Proceedings of the National Academy of Sciences, укажуваат дека магнетните полиња треба да се вклучат во моделите за најраната еволуција на Сончевиот Систем.
