Како светлината од првите галаксии успеала да ја расчисти космичката „магла“? Во првата милијарда години по Големата експлозија, неутралниот водород меѓу галаксиите ја апсорбирал ултравиолетовата светлина и го попречувал нејзиното слободно ширење. Со јонизирањето на водородот, светлината можела да патува подалеку низ вселената; тој период се нарекува рејонизација. [c1, c2]
За да испита како зрачењето излегува од галаксиите, истражувачкиот тим анализирал спектри со средна резолуција и мерења на истекувањето кај шест блиски галаксии со слични својства и различна старост на избувот на создавање ѕвезди. Ова е набљудувачка студија: галаксиите се современи примери, а не директни набљудувања на објекти од времето на рејонизацијата. [c3, c10]
Лајмановите континуумски фотони се високоенергетска ултравиолетова светлина со бранова должина помала од 912 Å. Масивните ѕвезди можеле да обезбедат фотони што ја јонизираат меѓугалактичката средина. Во примерокот, истекувањето на овие фотони достигнувало врв рано, пред 3 милиони години, кога имало силно зрачење и ѕвездени ветрови, но сè уште немало брз галактички ветер. [c4, c5]
Во поеволуираните системи, постари од 3 милиони години, биле забележани побрзи галактички ветрови со поголема содржина на прашина. Карактеристиките на ветерот биле негативно поврзани со уделот на фотоните што избегале: кога првите биле поизразени, вториот бил помал. Авторите сугерираат дека ветер поттикнат од супернови подоцна може да го потисне истекувањето, но набљудуваната поврзаност сама по себе не докажува причина и последица. [c6, c7, c8]
Наодот ја усложнува едноставната слика дека ѕвездените ветрови секогаш помагаат да избега зрачењето. Сепак, шесте галаксии не покажуваат дали истиот образец важи насекаде и не ја реконструираат директно раната вселена. Процените за староста на ѕвездите се неизвесни, па силата на дел од забележаните врски останува помалку сигурна. [c8, c9, c10]
Научна основа и ограничувања
Набљудувачка астрономска студија со спектри со средна резолуција и мерења на истекувањето на Лајмановото континуумско зрачење кај локални галаксии со создавање ѕвезди
Примерок: 6 галаксии.
- Резултатот се заснова на шест локални галаксии, па не утврдува дека истиот образец важи за сите галаксии или директно ја реконструира раната вселена.
- Набљудуваните врски меѓу ветровите и истекувањето на зрачење не докажуваат сами по себе причинска врска.
- Процените за возраста на ѕвездените популации се неизвесни, а авторите велат дека јачината на дел од корелациите е помалку добро ограничена.
