Седумдневниот пост предизвикува длабоки промени во човечкиот организам, а најзначајните молекуларни реакции се појавуваат дури по околу три дена без внес на калории. Тоа го покажува истражување на научници од Универзитетот „Квин Мери“ во Лондон и Норвешката школа за спортски науки.
Во студијата учествувале 12 здрави доброволци, кои седум дена консумирале само вода. Истражувачите секојдневно следеле околу 3.000 протеини во нивната крв, пред почетокот на постот, за време на постењето и по повторното внесување храна.
Како што се очекувало, во првите два до три дена телото постепено се префрлило од глукоза кон мастите складирани во организмот како главен извор на енергија. Учесниците во просек изгубиле 5,7 килограми, при што намалувањето опфатило и масно и немасно ткиво.
Три дена по повторното јадење, најголемиот дел од изгубената немасна маса повторно се вратил, додека намалувањето на масното ткиво во голема мера останало. Сепак, истражувачите нагласуваат дека промените во телесната тежина не се единствениот ефект од продолжениот пост.
Најголемото изненадување се појавило околу третиот ден. Тогаш научниците забележале значителни промени во нивото на голем број протеини, поврзани со активноста на речиси сите главни органи. Приближно една третина од измерените протеини се променила во текот на постот.
Некои од промените не можеле да се објаснат само со губењето тежина. Меѓу нив биле и промените во протеините што ја поддржуваат структурата на нервните клетки, што укажува дека продолжениот пост може да влијае на поширок спектар биолошки процеси, а не само на метаболизмот на мастите.
Резултатите, објавени во списанието Nature Metabolism, не значат дека кратките режими на наизменичен пост предизвикуваат исти реакции. Истражувањето се однесувало на целосно ограничување на калориите во текот на неколку последователни денови.
Научниците сметаат дека мапирањето на овие молекуларни промени може да помогне во развојот на терапии што би активирале дел од ефектите на постот без пациентите да мораат да останат без храна. Таквиот пристап би бил особено значаен за луѓето кај кои продолжениот пост е ризичен или медицински непрактичен.
Студијата нуди важен увид во тоа како човечкото тело се приспособува на продолжен недостаток на храна, но не претставува препорака за самостојно практикување седумдневен пост. Долготрајното гладување може да носи ризици и треба да се разгледува само со соодветен медицински надзор.
