Долгорочно истражување во Британска Колумбија покажува дека зачувувањето на шумскиот под и органските остатоци по сечата може значително да ги намали загубите на јаглерод од почвата.
Шумските почви складираат околу 40 отсто од јаглеродот на копнените екосистеми. Сепак, процените покажуваат дека при искористување на шумите може да се изгубат меѓу 15 и 30 отсто од тој јаглерод, зависно од климата, видот на дрвјата и начинот на сеча.
Истражувачите ги анализирале податоците од 12 шумски локалитети во рамките на 20-годишната студија „British Columbia Long-Term Soil Productivity“. Локалитетите опфаќале четири биоклиматски зони, а на секој од нив биле испитувани различни нивоа на набивање на почвата и отстранување на органската материја.
Кога шумскиот под останал недопрен, неговиот јаглерод по 20 години се намалил само за 5 отсто, додека јаглеродот во минералниот слој под него се зголемил за 14 отсто. Сечата при која се отстрануваат само стеблата зачувала околу 15 отсто повеќе јаглерод во шумскиот под отколку сечата при која се отстранува целото дрво, заедно со гранките и другите остатоци.
Најголеми загуби биле забележани кога биле отстранети и остатоците од сечата и целиот шумски под. Вкупниот јаглерод во почвата тогаш се намалил за 52 отсто во првите пет години, а и по две децении останал 33 отсто под нивото пред сечата.
Времето потребно за обновување се разликувало меѓу локалитетите. Таму каде што шумскиот под бил целосно отстранет, на почвениот јаглерод му биле потребни проценети 22 до 86 години за да се врати на првобитното ниво. Резултатите укажуваат дека зачувувањето на органските остатоци и ограничувањето на тешките нарушувања на почвата треба да бидат важен дел од одржливото управување со шумите.
