Масовниот центар на Земјата не е неподвижна точка. Движењето на водата, мразот и воздухот низ годишните сезони ја прераспределува масата на планетата и го поместува центарот за неколку милиметри во однос на геометрискиот центар.
Научници од Лабораторијата за млазен погон на НАСА (JPL) развија попрецизен метод за следење на ова речиси незабележливо поместување. Резултатите, објавени во списанието Geophysical Journal International, покажуваат дека годишната осцилација е околу половина од проценките направени пред осум години.
Методот комбинира ласерски мерења од сателитите LAGEOS, GPS-податоци и орбитални набљудувања од повеќе сателити во ниска орбита. Истражувачите го земаат предвид и фактот дека промените во тежината на водата и мразот предизвикуваат благо извиткување на Земјината кора, со што се поместуваат и мерните станици на површината.
Сезонските промени имаат различно влијание во различни региони. Снежната покривка во Северна Америка и Евроазија во март го поместува центарот приближно 3 милиметри кон Северниот Пол. Во април, водата во басенот на Амазон достигнува сезонски максимум од околу 2.400 гигатони и го повлекува центарот за околу 2,2 милиметри кон Јужна Америка.
Важен придонес имаат и океаните, особено огромниот Тихи Океан. Од август до октомври, дождовите и топењето на снегот додаваат вода во океаните и го поместуваат центарот кон јужниот дел на Тихиот Океан. Атмосферата исто така влијае: студениот и погуст зимски воздух го менува распоредот на масата над Арабија, Азија и северна Африка.
Проценките се совпаѓаат со податоците од мисијата GRACE-FO, чии два сателити ги следат месечните промени во Земјиното гравитациско поле. Кога минуваат над област со поголема количина вода, како надојден речен басен, гравитацијата го менува нивното меѓусебно растојание за многу мала, но мерлива вредност.
Иако станува збор за милиметарски поместувања, тие се значајни за современите системи за навигација, картографија, мерење на височини и прецизно земјоделство. НАСА и партнерите веќе ја подготвуваат мисијата GRACE-C, планирана за лансирање кон крајот на 2028 година, која треба да продолжи со следењето на движењето на водата и масата околу Земјата.
