Научници за климата предлагаат пет мерки со кои земјите би можеле подобро да се подготват за здравствените последици од претстојниот супер-Ел Нињо. Според анализата, навременото дејствување е особено важно бидејќи циклусот на Ел Нињо може да се предвиди неколку месеци однапред.
Ел Нињо се поврзува со затоплување на површинските води во Тихиот Океан, што може да ги промени временските обрасци во голем дел од светот. Најновите прогнози укажуваат дека значаен настан е можен кон крајот на годинава, а некои сценарија предвидуваат дека би можел да биде меѓу најсилните досега забележани.
Последиците не се ограничени само на времето. Екстремните горештини, поплавите и нарушувањата во земјоделството можат да придонесат за ширење заразни болести, недостиг на храна, неухранетост, дехидрација и топлотен удар. Ризиците може да бидат особено изразени во Индија, Источна Азија, Јужна Америка, делови од Африка и западниот Пацифик.
Истражувањето, предводено од Универзитетот во Бристол и објавено во списанието The Lancet, укажува дека сè уште не е доволно прецизно измерено колкав дел од здравствените последици се должи на климатските промени, а колкав директно на Ел Нињо. Авторите сметаат дека подоброто раздвојување на овие влијанија би овозможило попрецизни мерки за заштита.
Првиот чекор е Обединетите нации и другите меѓународни организации да вклучат заштита на здравјето и спречување на болести во своите реакции веднаш штом официјално ќе биде прогласен Ел Нињо.
Второ, националните влади треба да добијат поддршка за процена на ризиците по здравјето на населението и за воведување превентивни мерки, меѓу кои и системи за рано предупредување.
Трето, потребно е да се зголеми бројот на истражувања што го поврзуваат конкретното влијание врз здравјето со климатските фактори и со Ел Нињо. Резултатите треба директно да се користат при креирањето политики и планови за итни ситуации.
Четвртиот чекор е постојано следење на здравствените последици. Така би се добила поцелосна слика за тоа како се менуваат ризиците и каде недостигаат податоци.
Конечно, треба да се процени колку се исплатливи различните мерки за адаптација. Во анализата се наведуваат системите за рано предупредување, зајакнувањето на здравствените установи, заштитата на градовите од поплави и мерките за поголема отпорност на системите за производство и снабдување со храна.
Авторите повикуваат на поблиска соработка меѓу климатолозите, здравствените експерти, Светската здравствена организација, системот на ОН, Светската банка и невладините организации. Бидејќи ризиците се предвидливи, подобрата подготовка може да помогне да се намалат последиците врз најранливите заедници.
