Истражувачи од Сколтех и други научни центри во Русија развиле нов систем за скрининг што може побрзо да препознава соединенија кои ја нарушуваат синтезата на РНК кај грам-негативни бактерии. Такви патогени вклучуваат и повеќекратно отпорни соеви на Pseudomonas aeruginosa, бактерија што често се поврзува со болнички инфекции и со текот на децениите стекнала отпорност на повеќе класи антибиотици.
Пристапот е важен затоа што лековите што делуваат врз создавањето на бактеријална РНК сè уште се релативно малку застапени. Според авторите, токму тоа ги прави привлечна цел за развој на нови терапии: бактериите имале помалку можности да развијат одбрана кон вакви механизми на дејство. Резултатите од студијата се објавени во списанието International Journal of Molecular Sciences.
Научниците објаснуваат дека во развојот на нов антибиотик не е доволно само да се види дека некое соединение ги убива бактериите. Подеднакво важно е да се утврди како точно делува. Ако механизмот е познат, молекулата подоцна може хемиски да се доработува за да се надмине отпорноста што бактериите евентуално ќе ја развијат.
Новиот систем се темели на лабораториски модифициран сој на Escherichia coli. Во него е вграден ген што станува поактивен кога е попречена транскрипцијата, односно создавањето на РНК. Истражувачите потоа ја следат таа промена преку PCR во реално време. Ако сигналот се зголеми на очекуваниот начин, системот покажува дека испитуваното соединение веројатно ја блокира РНК-синтезата.
Авторите наведуваат дека алатката веќе покажала чувствителност на два познати антибиотици, фидаксомицин и рифампицин, кои ја инхибираат РНК-синтезата во различни фази. Тоа е важна потврда дека системот може да разликува ваков тип дејство од други механизми, како нарушување на работата на рибозомите или на синтезезата на ДНК.
Практичната корист е во забрзаното филтрирање на голем број кандидат-молекули. Наместо секое соединение поединечно да се анализира преку низа дополнителни тестови и структурни проценки, истражувачите можат порано да добијат насока кои супстанции вреди да продолжат во понатамошни испитувања. Во услови на растечка антибиотска отпорност, ваквите алатки може значително да ја олеснат потрагата по нови терапии против опасни бактериски инфекции.
