Нашите социјални мрежи се полни со патувања, необични искуства и возбудливи настани. Но, ново истражување покажува дека оваа слика не ја создаваат само алгоритмите — значаен дел од изобличувањето произлегува од начинот на кој луѓето избираат што да гледаат и споделуваат.
Истражувачите од „Virginia Tech“ го опишуваат овој феномен како „ширење на пристрасноста кон реткото“. Луѓето почесто обрнуваат внимание на необични содржини, а потоа ги споделуваат токму затоа што се ретки или различни. Така, настаните што се случуваат поретко добиваат несразмерно голема видливост.
Кога корисниците постојано гледаат објави за патувања, екстремни активности или други исклучителни доживувања, тие може да почнат да веруваат дека таквиот живот е вообичаен. Секојдневието, кое најчесто е многу поспокојно, останува речиси невидливо. Тоа може да создаде впечаток дека сите други живеат повозбудливо и поуспешно.
Во шест експерименти, учесниците добивале измислени сценарија за напад на дистописки град. Најчесто споделувале сценарија што претходно ги виделе најмалку, што укажува дека новината и реткоста силно влијаат врз одлуката за споделување.
Потоа истражувачите создале симулирана мрежа со илјадници корисници и различни содржини. Моделот покажал дека индивидуалните избори можат да се натрупаат и да создадат поширок колективен ефект: необичното почнува да изгледа често, додека вообичаеното исчезнува од видик.
Авторите нагласуваат дека оваа пристрасност не може целосно да се отстрани со промена на алгоритмите, бидејќи е поврзана со човечката потреба за разновидност и возбудливи содржини. Сепак, свесноста за неа може да им помогне на корисниците пореално да ги толкуваат своите вести.
Социјалните мрежи затоа треба да се гледаат како избор од највпечатливите моменти, а не како верен приказ на секојдневниот живот. Разбирањето на оваа разлика може да помогне да се намалат нереалните споредби и негативното влијание врз личното задоволство.
