Новo истражување на Универзитетот во Јужна Калифорнија покажува дека сигналите од дигестивниот систем можат да влијаат врз создавањето спомени поврзани со храната. Кај стаорци, хранливите оброци ја засилиле активноста во мозочните патишта поврзани со меморијата, додека засладените течности без значајна хранлива вредност не предизвикале ист ефект.
Клучна улога има вагусниот нерв — главната комуникациска врска меѓу цревата и мозокот. Истражувачите откриле дека внесувањето хранливи материи го зголемува ослободувањето на ацетилхолин во невроните поврзани со хипокампусот, мозочен регион важен за учењето и меморијата.
Кога научниците ја прекинале комуникацијата преку вагусниот нерв, ова зголемување исчезнало, а стаорците потешко се сеќавале каде претходно пронашле храна. Резултатите укажуваат дека мозокот не реагира само на вкусот или сладоста, туку и на вистинската хранлива вредност на оброкот.
Механизмот можеби има еволутивна функција: животните полесно да запомнат каде се наоѓа извор на храна што им обезбедува важни хранливи материи. Сепак, долготрајната исхрана богата со масти и шеќери имала спротивен ефект. Стаорците што се хранеле на таков начин подоцна покажале послаба комуникација меѓу цревата и хипокампусот, како и полоши резултати на тестовите за просторна меморија.
Наодите може да помогнат во објаснувањето на врската меѓу нездравата исхрана, метаболичките нарушувања и когнитивното опаѓање. Бидејќи промените во ацетилхолинскиот систем се поврзуваат и со Алцхајмеровата болест, вагусниот нерв и здравјето на цревата би можеле да станат предмет на идни истражувања за поддршка на меморијата.
Истражувачите нагласуваат дека резултатите засега се добиени кај животни и треба да се потврди дали истиот механизам постои и кај луѓето.
