Две нови студии објавени во списанието Science Advances носат охрабрувачки вести за потрагата по живот надвор од Земјата. Истражувачите покажаа дека составот на скриениот океан под ледената површина на Енцелад може полесно да се анализира, а одредени микроорганизми би можеле да преживеат во услови слични на оние на оваа Сатурнова месечина.
Енцелад се смета за едно од најперспективните места во Сончевиот Систем за потрага по вонземски живот. Под неговата ледена кора најверојатно се наоѓа глобален океан, а пукнатините во близина на јужниот пол исфрлаат млазови од водена пареа и ледени честички стотици километри во вселената.
Вселенското летало „Касини“ повеќепати минувало низ овие млазови и открило соли, органски соединенија и знаци на хидротермални процеси на морското дно. Тоа им овозможи на научниците директно да анализираат примероци од вонземски океан.
Според првата студија, капките вода не замрзнуваат веднаш додека минуваат низ пукнатините во ледената кора. При постепеното замрзнување, солите и органските материи се раздвојуваат, а различни видови соли можат да завршат во одделни делови од истата капка.
Кога замрзнатите капки се движат кон површината, достигнуваат брзина до околу 1.000 километри на час. При удар во ѕидовите на пукнатините се распаѓаат на микроскопски честички мраз, од кои секоја може да содржи високо концентриран материјал од океанот.
Овој природен процес би можел да им помогне на идните мисии да откријат биопотписи — мерливи траги што би укажувале на живот. Доколку во некоја честичка се најде материјал од микроорганизми, неговата концентрација би можела да биде доволно висока за релативно лесно откривање со современи инструменти.
Втората студија ги испитувала условите во океанот на Енцелад во лабораторија. Истражувачите создале средина со малку кислород, висока алкалност и голема концентрација на карбонати, а потоа го додале микроорганизмот Methanothermococcus okinawensis — археја што произведува метан и природно живее во близина на длабокоморски хидротермални извори на Земјата.
Микроорганизмот продолжил да расте во симулираните услови, користејќи водород создаден при реакциите меѓу водата и карпите. Тој дури се приспособил и на многу малите количества јаглероден диоксид.
Резултатите не се доказ дека на Енцелад постои живот. Сепак, тие покажуваат дека неговиот океан може да биде погодна средина за одредени метаболички процеси и дека идните вселенски мисии можеби ќе имаат добри шанси да пронајдат траги од живот со анализа на поединечни ледени честички.
