Вселенскиот телескоп „Хабл“ сними детална слика од маглината LHA 120-N44, позната и како N44, во Големиот Магеланов Облак — мала галаксија што орбитира околу Млечниот Пат. Објектот се наоѓа на околу 160.000 светлосни години од Земјата, што го прави релативно блиска лабораторија за проучување на раѓањето на ѕвездите.
Во центарот на N44 се протега огромна празнина, широка приближно 210 на 140 светлосни години. Таа е „супермеур“ создаден од моќните ѕвездени ветрови и експлозиите на супернови од масивните ѕвезди во централното јато, кои исфрлиле голем дел од гасот од кој настанале.
Исфрлениот материјал се насобрал во густа обвивка околу празнината. Во оваа компресирана школка денес се формираат нови ѕвезди, па N44 им овозможува на астрономите да следат како студените облаци од гас се претвораат во густи јадра, а потоа и во млади ѕвезди во чии јадра започнува нуклеарна фузија.
Набљудувачката програма на „Хабл“ опфати речиси половина милион ѕвезди во регионот, вклучувајќи околу 30.000 ѕвезди пред главната низа — објекти што сè уште немаат започнато стабилно спојување на водород во хелиум. Високата чувствителност и прецизноста на телескопот овозможиле тие слаби и густо распоредени објекти да бидат издвоени.
Ултравиолетовото зрачење од масивните ѕвезди ја загрева гасната обвивка и предизвикува таа да свети. Во горниот десен дел се забележува и помал меур, N44F, обликуван од ѕвездени ветрови и зрачењето на една жешка, масивна ѕвезда.
Бидејќи Големиот Магеланов Облак содржи помалку елементи потешки од хелиумот, набљудувањата на N44 нудат увид во условите слични на оние во раниот универзум. Така, „Хабл“ не ја прикажува само убавината на маглината, туку и процесите што го поттикнуваат создавањето на нови ѕвезди.
