И сончевата светлина со слаб интензитет може да предизвика оштетување на ДНК во клетките на кожата, дури и кога не се појавува видливо црвенило, покажува ново австралиско истражување.
Научниците од QIMR Berghofer испитувале 58 лица со светла до маслинеста кожа. На делови од нивниот грб применувале ултравиолетово зрачење со различен интензитет во текот на неколку дена, а потоа анализирале примероци од кожата за знаци на оштетување на ДНК, молекуларни промени и имунолошки реакции.
Резултатите покажале дека за кожата е особено важна вкупната примена доза на УВ-зрачење. Истата доза може да се собере за кратко време во средината на денот или постепено, при подолг престој на сонце во утринските или попладневните часови.
Иако изложеноста не била доволна за да предизвика розево или црвено обојување на кожата, истражувачите откриле мерливо оштетување на ДНК. Меѓу следените показатели бил и протеинот p53, кој се зголемува кога клетките се под стрес или кога нивниот генетски материјал е оштетен.
Овие промени сами по себе не значат дека веќе се развил рак. Сепак, повторуваните мали дози УВ-зрачење во текот на месеци и години може да имаат кумулативен ефект и да придонесат за мутации поврзани со појава на рак на кожата.
Истражувачите нагласуваат дека целта не е луѓето целосно да го избегнуваат сонцето, кое има важна улога и во создавањето витамин Д. Наместо тоа, препорачуваат заштитата од сонце да стане дел од секојдневната рутина, особено кога индексот на УВ-зрачење достигнува 3 или повеќе, како и при подолги или непланирани престои на отворено.
