Нова студија на Универзитетот во Сиднеј сугерира дека и релативно кратка промена во исхраната може да влијае врз биомаркерите поврзани со стареењето. Кај дел од испитаниците на возраст од 65 до 75 години, по четири недели биле забележани подобрувања во проценетата биолошка возраст.
За разлика од хронолошката возраст, која го мери бројот на години, биолошката возраст покажува во каква состојба е организмот. Во ова истражување научниците ја пресметувале со помош на 20 биомаркери, меѓу кои холестерол, инсулин и Ц-реактивен протеин.
Во студијата учествувале 104 лица, случајно распределени во четири режими на исхрана. Сите режими обезбедувале 14 проценти од енергијата од протеини, но се разликувале според потеклото на протеините и односот меѓу масти и јаглехидрати. Две групи следеле сештојаден режим, а две полувегетаријански, при што кај вторите 70 проценти од протеините доаѓале од растителни извори.
Најизразени резултати биле забележани кај групата што следела сештојадна исхрана со помалку масти и повеќе јаглехидрати. Кај оваа група околу 28 до 29 проценти од енергијата доаѓале од масти, а 53 проценти од јаглехидрати. Подобрувања имало и кај учесниците што намалиле внес на животински протеини или општо го намалиле уделот на масти.
Спротивно на тоа, групата чија исхрана останала најблиска до нивните вообичаени навики, односно сештојаден режим со повеќе масти, не покажала значајни промени во маркерите за биолошка возраст.
Авторите нагласуваат дека резултатите се охрабрувачки, но не се конечен доказ дека исхраната може навистина да го „врати“ стареењето наназад или да го продолжи животниот век. Потребни се поголеми и подолгорочни истражувања за да се утврди дали овие промени траат, дали го намалуваат ризикот од болести поврзани со возраста и дали истиот ефект се јавува и кај други возрасни групи.
Студијата е објавена во списанието Aging Cell и отвора важно прашање: колку брзо организмот реагира на подобар избор на храна, дури и во подоцнежните години од животот.
