Под јапонскиот вулкан Кикај се наоѓа голем магматски резервоар на плитка длабочина, според ново геофизичко истражување. Калдерата Кикај ја доживеала ерупцијата Кикај-Акахоја пред 7.300 години. Калдера е широка, релативно плитка вдлабнатина што може да остане кога ќе се урне карпата над испразнет магматски резервоар. Новите мерења укажуваат дека под неа има резервоар поврзан со древната ерупција, а авторите предлагаат дека во него подоцна навлегувала нова стопена магма.
Истражувачите користеле сеизмичко рефракциско снимање: ги анализирале сеизмичките бранови, кои се движат различно низ цврста карпа и низ подрачја со стопен материјал. За мерењата поставиле 39 сеизмометри на морското дно и користеле воздушен топ од истражувачки брод по линија долга 175 километри. Моделот на брзината на брановите покажал подрачје со мала брзина под вулканот, на длабочина од 2,5 до 6 километри. Бидејќи магмата не била набљудувана директно, нејзиното присуство и обем се заклучуваат од мерењата и моделот.
Во дводимензионален пресек, тимот го приближил обликот на резервоарот со трапез. Проценетиот удел на стопена магма е 3–6 проценти, а според моделот може да достигне најмногу 10 проценти. Како поддршка за повторното навлегување на магма, авторите го посочуваат различниот состав на карпите од подоцнежната вулканска активност во однос на карпите од ерупцијата Кикај-Акахоја. Според нивниот модел, најмалку 32 кубни километри различна стопена магма навлегле во резервоарот во последните 3.900 години. Тоа можело да се случува постојано или во одделни епизоди.
Проценките зависат од параметрите на моделот, особено од избраната вредност за температурниот коефициент, па точната големина и вкупниот волумен на стопената магма не се утврдени. Резултатот е дводимензионален пресек, а авторите велат дека димензиите и уделот може да се менуваат со параметрите. Истражувањето не предвидува кога би можела да се случи следна ерупција: обновувањето на резервоарот не значи дека катастрофална ерупција е непосредна. Авторите предлагаат дека сличен процес би можел да биде важен и за други големи калдери, но тоа останува хипотеза, а не потврдено правило.
Научна основа и ограничувања
Примарно геофизичко набљудувачко истражување со сеизмичко рефракциско снимање и моделирање на брзината на брановите; хемиските разлики се толкуваат во рамки на предложен модел.
Примерок: 39 сеизмометри на морското дно; истражувачка линија од 175 km.
- Ова е геофизичко моделирање на подземната структура, а не директно набљудување на стопената магма; проценките за уделот и големината зависат од претпоставените температурни параметри.
- Резултатот е дводимензионален пресек. Авторите наведуваат дека димензиите и уделот на стопена магма може да се менуваат со параметрите на моделот.
- Студијата не предвидува кога би можела да се случи следна ерупција. Авторите нагласуваат дека обновувањето на магмата не значи дека катастрофална ерупција е непосредна.
- Применливоста на предложениот модел за Јелоустоун и Тоба останува хипотеза што авторите ја предлагаат, а не директно потврдена со ова истражување.
