Физичари открија дека електричниот отпор предизвикан од судири меѓу честички може да достигне максимална вредност. Кога судирите стануваат почести и посилни, отпорот најпрво расте, но потоа се заситува и престанува дополнително да се зголемува.
Истражувачите од Универзитетот во Торонто, Вишата нормална школа во Париз и Универзитетот Лихај го испитувале овој феномен со ултрастудени атоми на калиум, разладени речиси до апсолутната нула. Атомите биле поставени во оптичка решетка — мрежа од ласерска светлина што овозможува нивното движење да се проучува на начин сличен на движењето на електроните низ цврсто тело.
Во такви услови научниците можеле прецизно да ги изолираат ефектите од меѓучестичните судири. Иако атомите се со големина од само неколку нанометри, квантните ефекти направиле да се однесуваат како да се значително поголеми. Со тоа се зголемила веројатноста за судири на едно место во решетката, а со неа и отпорот на системот.
Сепак, при натамошно зголемување на јачината на заемното дејство, отпорот не продолжил да расте. Наместо тоа, достигнал плато. Според истражувачите, ова заситување укажува дека и судирите меѓу електрони во одредени метали можат да бидат ограничени со слична квантна граница.
Електричниот отпор е важен не само поради загубите на енергија во форма на топлина. На пример, далекуводите можат да изгубат значителен дел од произведената електрична енергија. Отпорноста исто така може да открие нови физички појави во материјалите.
Резултатите нудат подетална слика за тоа како отпорот се создава на микроскопско ниво, особено во метали со мала густина. Тие можат да помогнат и во идните истражувања на силно корелирани атомски системи и квантни материјали, во кои честичките се однесуваат на сложени и необични начини.
