Истражувачи од Универзитетот во Осака развија прототип на лепило чувствително на светлина, кое може селективно да се одвои од осветлена површина без видливи остатоци. По одвојувањето, лепилото повторно се активира со загревање и може повторно да се употреби.
За разлика од конвенционалните фотоактивни лепила, кои го ослабуваат или хемиски го менуваат целиот леплив слој, новиот материјал ја менува само границата меѓу лепилото и подлогата. Овој пристап го зачувува главниот дел од лепилото и овозможува полесно раздвојување на залепените компоненти.
Материјалот содржи полимер со реверзибилни врски меѓу стилбен и триацетилиран бета-циклодекстрин. При изложување на UV-A светлина со бранова должина од 365 нанометри, овие врски ослабуваат во близина на осветлената површина. Како резултат, јачината потребна за лупење се намалува за околу 45 проценти.
Истражувачите демонстрирале чисто одвојување при комбинирање на лепилото со различни материјали, меѓу кои PET, стакло, јаглеродни композити, најлон 66 и алуминиум. Потоа, UV-C светлина со бранова должина од 254 нанометри ги обновува молекуларните врски и ја враќа адхезијата.
Контролираното менување на својствата останало функционално низ 15 циклуси на лупење и повторно лепење. Повторното спојување се изведувало со загревање, без употреба на растворувачи, а мерењата со микроскопија на атомски сили потврдиле дека вкочанетоста и лепливоста на површината се менуваат реверзибилно.
Технологијата би можела да го олесни расклопувањето, поправката и рециклирањето на електронски уреди, автомобилски делови и полупроводнички компоненти. Сепак, станува збор за лабораториски прототип, па за практична примена ќе бидат потребни дополнителни испитувања на издржливоста, безбедноста и контролата на осветлувањето.
