Ново истражување покажува дека последните фази од животот на масивните ѕвезди се подинамични отколку што се мислеше. Наместо едноставно и постепено забавување на ротацијата, внатрешноста на ѕвездата може и да забрза непосредно пред колапсот на јадрото.
Тим од Универзитетот во Кјото анализирал 3D магнетохидродинамички симулации на масивна ѕвезда во доцни фази на согорување. Резултатите укажуваат дека силната конвекција, ротацијата и магнетните полиња се поврзани во заедничка еволуција, слична на соларното динамо што го одржува магнетизмот на Сонцето.
Клучниот наод е дека преносот на аголен момент во ѕвездата зависи од геометријата на магнетното поле. Во одредени конфигурации, аголниот момент се пренесува нанадвор и ротацијата се успорува, но во други случаи дел од јадрото прима аголен момент и се забрзува.
Ова значи дека конечната брзина на вртење пред смртта не е иста за сите ѕвезди, туку зависи од нивните внатрешни физички својства. Авторите дури посочуваат дека кај некои класи масивни ѕвезди многу бавна ротација можеби воопшто не е можен исход.
Студијата, објавена во The Astrophysical Journal, сугерира дека магнетниот пренос на аголен момент би можел да биде општ механизам, не само за ѕвезди слични на Сонцето туку и за многу помасивни објекти. Следниот чекор е моделирање на цел животен циклус на ѕвезди со различни маси за попрецизни прогнози на нивната ротација низ еволуцијата.
За љубопитноста што нè поврзува.
Вашата донација помага науката да стигне до повеќе читатели.
Ви благодариме што ја поддржувате науката на македонски.
