Истражувачи предлагаат поинаков пристап во лекувањето на ракот: терапиите да се менуваат додека туморот сè уште се намалува, наместо да се чека повторно да почне да расте.
Целта е да се спречи развојот на отпорност на лековите. При делбата на клетките на ракот случајно се појавуваат мутации, а некои од нив можат да им овозможат на клетките да преживеат терапија што ги уништува останатите. Со текот на времето, таквите клетки можат повторно да го изградат туморот.
Според предложената стратегија, наречена „терапија со два удари“, лекарите би преминале на друга терапија пред првата целосно да престане да делува. На тој начин, различни третмани би создавале последователни притисоци врз туморот и би го отежнале ширењето на една отпорна група клетки.
За да ја испитаат идејата, научниците користеле математички модели што ја следат еволуцијата на клетките под влијание на различни терапии. Резултатите укажуваат дека раното менување на третманот може да биде поуспешно од стандардниот пристап, при кој нова терапија се воведува дури откако ќе се забележи повторен раст на туморот.
Моделите, сепак, покажуваат дека две терапии можеби нема да бидат доволни за поголеми тумори. Комбинирање или последователно менување на три и повеќе терапии би можело да создаде посложена низа пречки за клетките што се обидуваат да развијат отпорност.
Наодите засега се темелат на математички пресметки и не значат дека пристапот е подготвен за широка примена. Неговата безбедност и ефикасност ќе треба да се потврдат со лабораториски истражувања и клинички испитувања. Во тек се три помали испитувања кај саркоми на меките ткива, рак на простата и рак на дојка.
Истражувањето, објавено во списанието Genetics, ја претставува отпорноста на ракот како еволутивен процес што можеби може да се предвиди и спречи. Наместо да се реагира дури по неуспехот на терапијата, идните третмани би можеле однапред да го ограничуваат просторот за адаптација на туморот.
