Истражувачи од KAIST и Универзитетот Кореи покажаа дека катализаторите со електронски својства слични на бакарот не се доволни сами по себе за да го претворат јаглерод диоксидот во сложени горива и хемиски суровини. Иако таквите материјали може да изгледаат ветувачки на хартија, во пракса често завршуваат со поедноставни производи.
Во нова студија објавена во списанието Nature Catalysis, тимот анализирал трослојни легури од злато, сребро и паладиум, изработени со прецизен процес на нанесување тенки слоеви. Катализаторите биле дизајнирани да имаат електронски карактеристики многу блиски до оние на бакарот, металот што досега најуспешно создава етилен и етанол од CO₂.
Резултатите, сепак, биле поинакви од очекуваното. Легурата произведувала јаглерод моноксид, но не формирала значајни количини на посложени јаглеводородни соединенија со две или повеќе јаглеродни атоми. Тоа укажува дека не е доволно да се совпаднат само електронските показатели на катализаторот.
Клучната порака од студијата е дека распоредот на атомите на површината исто така силно ја одредува реакцијата. Според авторите, идните катализатори за редукција на CO₂ ќе треба да се дизајнираат со истовремено внимание на електронските својства и на локалната атомска структура.
Ова е важно за развојот на технологии што користат електрична енергија за претворање на CO₂ во горива и материјали. Ако се најдат стабилни и ефикасни алтернативи на бакарот, тие би можеле да станат клучен дел од идните системи за јаглеродна неутралност.
