Научници од Peter MacCallum Cancer Centre открија нови детали за тоа како клетките ја одржуваат ДНК метилацијата — процес што ги држи неактивни древните вирусни секвенци во човечкиот геном.
Човечката ДНК содржи околу 20.000 гени, но тие сочинуваат само приближно 2 проценти од целиот геном. Повеќе од половината генетски материјал потекнува од вирусни секвенци што се вградиле во геномот во текот на еволуцијата. За да спречат нивно активирање, клетките на одредени места во ДНК додаваат хемиски ознаки познати како метил-групи.
Овие ознаки функционираат како молекуларен сигнал за „не вознемирувај“. Тие привлекуваат протеини што ја набиваат означената ДНК, со што клетката потешко ги чита и ги одржува вирусните секвенци неактивни.
Истражувањето, објавено во списанието Nature Genetics, се фокусирало на ензимот DNMT1, кој ги одржува овие ознаки при копирањето на ДНК. Тимот идентификувал досега непознати регулатори што му помагаат на DNMT1 да ја зачува ДНК метилацијата и стабилноста на геномот.
Кога научниците го блокирале DNMT1 со специфични лекови, нивото на метилација се намалило, а претходно „замолчените“ вирусни региони повторно се активирале. Клетките тогаш почнале да се однесуваат како да се нападнати од вирус, активирајќи внатрешен антивирусен одговор кој може да доведе до нивна смрт.
Според истражувачите, овој механизам би можел во иднина да се искористи за насочено уништување на канцерогените клетки. Сепак, потребни се дополнителни истражувања за прецизно контролирање на DNMT1 и за процена на безбедноста на ваквите пристапи.
Бидејќи ДНК метилацијата ја користат повеќето растенија и животни, откритијата може да имаат значење и надвор од медицината, вклучително и за земјоделството.
