Октомври носи низа интересни небесни појави, од привремено скривање на Јупитер зад Месечината до два метеорски дождови и полна „Ловечка Месечина“. НАСА издвојува четири настани што го прават овој месец особено привлечен за набљудување на ноќното небо.
На 6 октомври, во делови од Северна Америка, Јупитер исчезна зад тесниот срп на Месечината. Оваа појава се нарекува лунарна окултација и настанува кога Месечината привремено го блокира погледот кон подалечен небесен објект. Со двоглед можеше да се следи и исчезнувањето на некои од месечините на Јупитер.
Метеорскиот дожд Дракониди го достигна максимумот во ноќта на 8 кон 9 октомври. За разлика од многу други метеорски дождови, Драконидите најдобро се набљудуваат веднаш по стемнувањето. Ова е обично скромен дожд, со само неколку видливи метеори на час, но слабата месечева светлина годинава овозможува подобри услови.
На 21 октомври следува максимумот на Орионидите. Метеорите потекнуваат од честички што ги оставила Халеевата комета при своите минувања низ Сончевиот систем. Кога Земјата минува низ оваа трага од древни остатоци, честичките согоруваат во атмосферата и создаваат светлосни траги. Во приградски услови може да се видат околу 3 до 6 метеори на час, а повеќе на места далеку од градското осветлување.
Месечината во растечка испакната фаза може да ги сокрие послабите Ориониди, но условите се подобруваат откако ќе зајде околу 3 часот наутро по локално време. Тогаш соѕвездието Орион е повисоко над хоризонтот и набљудувањето е поповолно пред изгрејсонце.
Последниот голем настан е „Ловечката Месечина“, која достигнува полна фаза на 26 октомври по универзално време. Името потекнува од традициите поврзани со есенската жетва: посветлата Месечина им помагала на ловците да ги следат животните по зајдисонце. Нејзиниот сјај ќе го осветлува небото и во деновите околу Halloween.
